1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
32. (31.) SALMOA
Bekatuak aitortzeko deia
1 Daviden poema.Zoriontsua Jainkoak hobena kendu eta bekatua barkatu diona!
2 Zoriontsua Jaunak errurik egozten ez diona
eta bere barruan makurkeriarik ez duena!
3 Isilik egon nintzen bitartean,
jota nuen gorputza, egun osoan aieneka.
4 Gau eta egun gainean nuen zure esku gogorra,
indarrak makaltzen ari zitzaizkidan, udako sargoritan bezala* 32,4 Tx.eko testua iluna da jatorrizkoan..
5 Orduan, aitortu nizun bekatua, ez nizun gorde errua.
Hobenak zuri aitortzea erabaki nuen, Jauna,
eta barkatu zenizkidan erru eta bekatuak.
6 Otoitz egin biezazu, beraz, fededunak, larri denean* 32,6 larri denean: Testu zuzendua; hebreerazkoa ulergaitza da: aurkitzeko unean. Grekozko itzulpenak, berriz, une egokian dio.:
uholde handia izanik ere, ez du harrapatuko.
7 Zu niretzat babesleku: arriskutik gordetzen nauzu,
askapen-kantaz inguratzen.
8 «Irakatsi egingo dizut eta jarraibidea erakutsiko;
aholku emango dizut eta zure ardura izango.
9 Ez izan zaldi eta mando adimengabeen antzeko:
galgaz eta ahokoz eutsi behar zaio haien indarrari;
bestela, ezin zara hurbildu».
10 Gaiztoentzat oinaze ugari;
Jaunarengan konfiantza duena, berriz,
haren maitasunak inguratzen.
11 Poztu eta alaitu Jaunarekin, zintzoak!
Egin poz-oihu, bihotz zuzeneko guztiok!