1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
142. (141.) SALMOA
Egoera larrian Jaunari deiadarra
1 Daviden poema. Haitzuloan zegoeneko otoitza.2 Oihuka degiot Jaunari deiadar,
oihuka degiot Jaunari erregu.
3 Haren aurrean husten dut neure kexa,
haren aurrean agertzen neure egoera larria,
4 arnasa galtzen ari bainaiz.
Zuk ezagutzen duzu nire ibilbidea, Jauna;
badakizu, nabilen bidean tranpa jarri didatela.
5 Begira inguruan eta ikus: ez nau inork aintzat hartzen,
ez dut ihesbiderik, ez da inor nitaz ardura.
6 Zuri degizut deiadar, Jauna,
zuri diotsut: «Zu nire babesleku,
nire ondasun bizien lurraldean!»
7 Zaude adi nire deiadarrari, lur jota bainago erabat!
Libra nazazu pertsegitzaileengandik,
ni baino indartsuagoak baitira.
8 Atera nazazu presondegitik, eta eskerrak emango dizkizut.
Bil dakizkidala fededunak inguruan, on egingo didazunean.