141. (140.) SALMOA

Idolatriak tentaturiko jainkozalearen erregu-otoitza

1 Daviden salmoa.
Jauna, deika naukazu, zatozkit bizkor!
Entzun nire ahotsa, nik dei egitean.
2 Nire otoitza izan bedi zure aurrean intsentsua bezala,
nire esku altxatuak arrats-oparia* 141,2 arrats-oparia: Hau da, egunero Jerusalemgo tenpluan eskaintzen zen oparia.bezala.
3 Ipini, Jauna, jagolea nire ahoari,
zaindu nire ezpainetako atea.
4 Ez utzi nire bihotzari sineste okerretara jotzen,
ez utzi niri txarkerietan gaiztoen lagun izaten:
ez nadila gaizkileekin banketeetan partaide izan.
5 Zigor nazala Jainko zuzenak, zentzarazi Jainko onberak,
baina ez dezala nire buruak gaiztoen olioz distira egin.
Otoitzean iraungo dut nik, haien ohitura okerren kontra* 141,5 Jainko zuzena, Jainko onbera: Jatorrizkoak zuzena, onbera dio soilik; gizakiaz ere uler daitezke. // Tx.eko azken bi lerroak ilunak dira jatorrizkoan. Gaiztoen olioak 4. tx.eko banketeekin du zerikusia, banketeetan egiten baitzen olio-gantzuketa. Oro har, salmogileak ez du sineste okerrekoekin, sasijainkozaleekin segur aski, kutsatu nahi..
6 Epaile duten Harkaitzaren kontra amildu dira,
atsegin hartu baitzuten niri entzutean:
7 «Nire hezurrak Herio Leizearen ertzean zabaldurik daude,
errotarri hautsia lurrean bezala* 141,7 Lerroko testua iluna da eta itzulpena ez segurua.».
8 Zuregan ditut begiak, ene Jaun eta Jainko,
zuregan naiz babesten, ez ni hiltzen utzi.
9 Gorde nazazu ipini didaten tranpatik,
gaizkileen erasotik.
10 Eror bitez banan-banan beren sareetan,
nik libre ihes egiten dudan bitartean.