1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
102. (101.) SALMOA
Larrialdian otoitza
1 Lur jorik dagoen dohakabearen otoitza: Jaunaren aurrean husten du bere kexa.2 Jauna, entzun nire otoitza, hel bekizu nire deiadarra!
3 Ez iezadazu larrialdian aurpegia ezkuta,
makur belarria niregana, dei egitean: erantzun bizkor!
4 Badoaz nire egunak, kea bezala,
erretzen dauzkat hezurrak, txingarrak bezala.
5 Belarra bezala zimeldu zait bihotza,
jangartzu eta akiturik nago.
6 Intziriaren intziriz, hezur eta azal bihurtua nago.
7 Hontz-zuria basamortuan bezala nago,
gau-hontza hiri-hondakinen artean bezala.
8 Loak hartu ezinik, hor nago
txori bakartia teilatuan bezala.
9 Egun osoan etsaiak irainka ari zaizkit,
amorru bizian madarikatzen.
10 Errautsa dut janari, malkoak edari.
11 Zeure haserre-suminez,
gora jaso eta lurrera jaurti nauzu.
12 Badoaz nire egunak, arratseko itzalaren antzera desagertuz;
zimeltzen ari naiz belarraren antzera.
13 Zu, ordea, Jauna, errege zara betiko,
zure erregetza menderen mendetarako.
14 Gupida izango diozu Sioni berriro,
bada-eta errukirako garaia; bai, heldu da garaia!
15 Maite dituzte zure zerbitzariek hango harriak,
penaturik daude hango hondamendiaz* 102,15 hondamendiaz: H.h., hautsaz..
16 Begirune izango diote nazioek Jaunaren izenari,
lurreko errege guztiek haren aintzari,
17 Jaunak Sion berriz eraikiko duenean
eta aintzaz beterik agertzean;
18 zapalduaren otoitza entzungo du,
ez ditu baztertuko beronen eskariak.
19 Bego hau idatzirik hurrengo gizaldiarentzat,
sortzeko dagoen herriak Jauna gorets dezan.
20 Jaunak bere santutegi gorenetik behera,
zerutik lurrera begiratu du,
21 presoen intziriak entzuteko
eta hiltzera kondenatuak askatzeko.
22 Jaunaren izen ahaltsua iragarriko dute Sionen,
haren gorespena Jerusalemen,
23 herriak beren erregeekin batera
Jauna gurtzera bilduko direnean.
24 Nire indarrak apaldu ditu bere ahalmenaz,
nire egunak urritu.
25 Nik esan nuen: «Ene Jainko,
ez nazazu eraman sasoirik onenean!»
Zure urteek gizaldiz gizaldi diraute.
26 Hasieratik sendo ezarri zenuen lurra,
zure eskuek egina da zerua:
27 haiek galduko dira, baina zuk iraungo;
jantzia bezala gastatuko dira,
soinekoa bezala aldatuko dituzu, eta haiek desagertuko.
28 Zu, ordea, beti bera, zure urteak amaigabeak.
29 Zure zerbitzarien ondorengoak seguru biziko dira,
haien askaziak zure aurrean iraungo.