1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
Jobek bere burua errugabe aitortu
1 «Agindua nion neure buruariez niela irrikaz begiratuko neskatxei.
2 Zein zori ezartzen du Jainkoak goitik,
zein sari ematen Ahaltsuak zerutik?
3 Ez ote bidegabearentzat zoritxarra,
gaizkilearentzat hondamendia?
4 Ez al du nire jokabidea ikusten
eta urrats guztien kontua eramaten?
5 Ibili ote naiz ni gezurrarekin,
maltzurkeriaren atzetik lasterka?
6 Pisa nazala Jainkoak pisu zuzenez,
eta ikusiko du nire prestutasuna.
7 «Nire urratsak desbideratu egin badira,
nire bihotzak begiek ikusitakoa gutiziatu badu,
eskuak lapurretaz zikin baditut,
8 jan dezala bestek nik ereindakoa,
honda dezala nik landatua!
9 Inoren emazteak liluratu badu ene bihotza,
zelatan egon banaiz haren atean,
10 eho dezala nire emazteak besterentzat,
ohera bitez arrotzak berarekin!
11 (Izan ere, hori itsuskeria litzateke,
epaileek zigortzen duten hobena;
12 su irensle izango litzateke,
daukadan guztia sustraietaraino hondatuko lukeena).
13 Nirekin auzitan zebilela,
morroi nahiz neskameren bati eskubidea ukatu badiot,
14 zer egingo dut Jainkoa epaile altxatzean?
Zer erantzungo bera kontu eske hastean?
15 Ni neu egin ninduenak egin ditu beraiek ere,
Jainko berak sortu gaitu amaren sabelean.
16 Inoiz egin ote diot uko behartsuen eskubideari?
Utzi ote dut alarguntsarik negarrez lehertzen?
17 Neuk bakarrik jan izan ote dut neure ogia
umezurtzarekin elkar banatu gabe?
18 Honek aita bezala izan nau neure haurtzarotik,
alarguntsak gidari, txiki-txiki nintzenetik.
19 Ikusi ote dut gizagaixorik arropa gabe,
behartsurik zerez estali ez duela,
20 neure ardi-larruz berotu
eta beraien esker onik jaso gabe?
21 Eskua jaso badut umezurtzaren aurka
auzitegian babesa nuela jakinda,
22 hauts dakizkidala besoak
eta erori gorputzetik!
23 Beti izan naiz Jainkoaren zigorraren beldur,
ezin nuen ezer haren handitasunaren aurrean.
24 «Neure uste ona ez dut inoiz urrean jarri,
ez diot metal finari esan: “Zuregan dut konfiantza”;
25 ez naiz pozik egon ondasunak ugari nituelako,
irabazi handiak nituelako.
26 Ikusirik eguzkia diz-diz
eta ilargiaren ibilera distiratsua,
27 ez ziren nire bihotzaz jabetu,
ez nien nik eskuaz musurik bidali.
28 (Epaileek zigortzen duten hobena litzateke hau ere,
uko egingo bainioke zeru goiko Jainkoari).
29 Ez naiz etsaiaren hondamendiaz poztu,
ezta alai jarri ere zoritxarrak jo duenean;
30 ez diot neure ahoari bekatu egiten utzi,
harentzako heriotza eskatuz.
31 Nirekin zeuden batzuek
arrotza bortxatu nahi zutenean ere* 31,31 arrotza bortxatu nahi zutenean ere: H.h., nork emango liguke haren haragiaz asetzea. Sexu-zentzuan hartzen dugu, Has 19 eta Ep 19 kap.etako testuinguru bera delakoan. Beste itzulpen bat: Ez dute nirekin zeudenek esaten: Nor ez da haren haragiaz ase?,
32 ez zuen honek gaua kanpoan eman beharrik izaten,
etxeko ateak zabaltzen nizkion bidaiariari.
33 Ez ditut hobenak jendeak ohi bezala ezkutatu,
ezta errua barruan gorde ere
34 jendearen iritziaren beldurrez;
familiakoen mespretxuaren ikaraz,
ez naiz etxe barruan eta isilik gelditu.
35 «Ai, entzungo lidakeen norbait banu!
Hona nire azken hitza* 31,35 azken hitza: 31,35-37 tx.ak Joben hitzaldien bukaera izan daitezke, eta egokiago egongo lirateke 40. tx.aren ondoren.!
Erantzun diezadala Ahaltsuak.
Idatz dezala salatzaileak nire aurka duena:
36 sorbaldan eramango dut harro
edo buruan koroa bezala.
37 Bai, neure urratsen kontu emango diot,
printze bat bezala joango berarengana.
38 «Nire lurrak nire bidegabekeria salatu
edo ildoek negar egin badute,
39 fruituak lapurtu eta jan
eta legezko jabeak zanpatu baditut,
40 gariaren ordez hazi bitez arantzak,
garagarraren ordez, belar txarrak!»
Hemen amaitzen dira Joben hitzak.