1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
3. SALMOA
Fededun erasotuaren oihua
1 Daviden salmoa. Bere seme Absalomengandik ihesi zebilenekoa.2 Zein ugari, Jauna, nire etsaiak!
Zein ugari aurka altxa zaizkidanak!
3 Zein ugari nitaz esaka ari direnak:
«Jainkoak ere ez du salbatzen!»* 3,3 Tx.aren bukaeran hitz bat dakar jatorrizkoak, otoitzerako errubrika dirudiena. Hitzaren esanahia ezezaguna da. Zenbaitek geldiune interpretatzen du. Hitza askotan dator Salmo-liburuan zehar. Itzulpenean ez dugu adierazi.
4 Baina zu zara, Jauna, nire babeski, zu nire ohore.
Zuk didazu burua jasotzen.
5 Oihuka egiten diot dei Jaunari,
eta erantzuten dit bere mendi santutik.
6 Oheratzen naiz eta lokartzen, eta berriro esnatzen,
Jauna baitut euskarri.
7 Milaka etsaik inguratzen banau ere, nik beldurrik ez.
8 Jaiki zaitez, Jauna! Salba nazazu, ene Jainko!
Nire etsaiak masailean jotzen dituzu,
gaizkileei hortzak hausten dizkiezu.
9 Zuregandik, Jauna, salbamena,
zure herriarentzat bedeinkapena.