1 Festo, bere probintziako kargua hartzera etorri eta handik hiru egunera, Zesareatik Jerusalemera igo zen.2 Berehala aurkeztu zitzaizkion apaizburuak eta judu handikiak, Paulo salatzera.3 Mesede bat eskatu zioten arrenka: Paulo Jerusalemera ekar zezala, bidean zelata jartzea pentsatua baitzuten hura garbitzeko.4 Baina Festok erantzun zien Paulok Zesarean egon behar zuela preso eta bera ere laster zihoala hara.5 «Beraz –esan zien–, zuen artean aginterik dutenak betoz nirekin Zesareara eta, gizon honek errurik badu, sala bezate».6 Festok ez zuen Jerusalemen zortzi/hamarren bat egun besterik egin, eta gero Zesareara jaitsi zen. Hurrengo egunean, auzi-mahaian eseri eta Paulo ekartzeko agindu zuen.7 Paulo azaldu zenean, Jerusalemdik jaitsitako juduek erdian hartu zuten, frogatu ezineko salaketa asko eta handiak eginez.8 Paulok honela zioen bere buruaren alde: –Ez naiz errudun, ez juduen legearen kontra, ez tenpluaren kontra, ezta enperadorearen kontra ere.9 Festok, juduei atsegin ematearren, galdetu zion Paulori: –Nahi al duzu Jerusalemera joan, zure arazoa han epai dezadan?10 Paulok erantzun zion: –Enperadorearen auzi-mahai aurrean nago; hementxe behar dut izan epaitua. Nik ez diet juduei batere kalterik egin, zeuk ere ongi dakizun bezala.11 Benetan errudun baldin banaiz eta heriotza merezi duen zerbait egin badut, ez diot heriotzari uko egingo. Baina nire kontra egiten dituzten salakuntzek funtsik ez badute, ez du inork eskubiderik ni horien eskuetara emateko. Enperadoreagana jotzen dut* 25,11 Enperadoreagana jo: Ez dakigu zein kasutan egin ote zitekeen enperadoreaganako goradei hau. Segur aski Erromako hiritarrek zuten soilik eskubidea. Nolanahi ere, goradei honek eramango du Paulo Erromara.!12 Festok, kontseilukoekin hitz egin ondoren, erantzun zion: –Enperadoreagana jo duzu, enperadoreagana joango zara.
Paulo, Agriparen eta Berenizeren aurrean
13 Handik zenbait egunen buruan, Agripa erregea eta Berenize* 25,13 Agripa eta Berenize: Agripa II.a alegia, Herodes Agripa I.aren semea, Berenize eta Drusila bezala. Kalzis-ko (Libia) errege izan zen Agripa II.a 48tik 53ra. 53tik aurrera beste zenbait lurraldetako kargua ere hartu zuen. Harekin bizi izan zen Berenize. Oso aipatuak izan ziren judu-printzesa honek Titorekin, Jerusalemen konkistatzaile eta gero Erromako enperadore izan zenarekin, eduki zituen maite-harremanak.iritsi ziren Zesareara, Festo agurtzera.14 Eta egun asko egin baitzituzten han, Festok Pauloren arazoaren berri eman zion erregeari, esanez: «Badut hemen Felixek preso utzi zuen gizon bat.15 Jerusalemera joan nintzenean, juduen apaizburu eta zaharrak beraren aurka auzia jartzera etorri zitzaizkidan, kondenatzeko eskatuz.16 Nik erantzun nien, erromatarren artean ez dela ohitura inor errudun jotzea, lehenbizi bere salatzaileekin aurrez aurre hizketatu gabe, eta leporatzen zaionari buruz defendatzeko aukera eman gabe.17 Beraz, nirekin Zesareara etorri ziren haiek eta, hurrengo egunean, batere luzapenik gabe, auzi-mahaian eseri nintzen eta gizon hori ekartzeko agindu nuen.18 Baina salatzaileak aurkeztu zirenean, ez zioten nik uste nuen okerrik batere leporatu.19 Beren erlijioari buruzko gorabeherak baino ez zituzten, eta hila den eta Paulok bizi dela dioen Jesus izeneko bati buruzkoak bereziki.20 Nik ez bainekien auzi hura nondik nora eraman, Jerusalemera joan nahi al zuen galdetu nion, han epai zezaten.21 Baina Paulok gora jo zuen, auzia enperadore jaunak* 25,21 enperadore jaunak: H.h., Augustok. Agintean zegoen enperadorearen deitura zen; une hartan Neron zen (54tik 68ra).erabaki zezala eskatuz; beraz, kartzelan zain zezatela agindu nuen, enperadoreagana bidali arte».22 Agripak esan zion Festori: –Neuk ere gustura entzungo nioke gizon horri. –Bihar entzungo diozu –erantzun zion Festok.23 Biharamunean, beraz, Agripa eta Berenize etorri ziren ospe handiz eta entzutegian sartu ziren, gudalburuak eta hiriko handikiak berekin zituztela. Paulo ekartzeko agindu24 eta honela mintzatu zen Festo: «Agripa errege eta gurekin zaudeten gainerako jaunok, hona hemen gizona. Judu guztiak, bai Jerusalemen eta bai hemen, bizia zor duela oihukatuz etorri zaizkit.25 Garbi ikusi dut, hala ere, ez duela heriotza merezi duenik ezer egin; baina enperadore jaunarengana jo duenez gero, harengana bidaltzea erabaki dut.26 Ez dut, ordea, enperadore jaunari honetaz idazteko ezer garbirik. Horregatik ekarri dut zuen aurrera eta, batez ere, zure aurrera, Agripa erregea, hemengo galdeketaren ondoren zer idatzirik izan dezadan.27 Izan ere, zentzugabe iruditzen zait preso bat bidaltzea, leporatzen zaizkion erruak azaldu gabe».